Het A-nest van Swarte Tulp Boerboele is geboren op zondag 15 april 2007.

 

 

M&M Bibi Blue                 x            Marvell Bakgat

 

`

 

  

 

 

 

 

 

 
 
 

 

 

Lang voordat het zover is wordt er al nagedacht over een reu die een goede combinatie zou kunnen vormen met Bibi. Na veel voors en tegens tegen elkaar afgewogen te hebben kiezen we voor Bakgat, een zogenaamde outcross combinatie.Het zijn twee gezonde honden en Bakgat heeft al veel goede nakomelingen gebracht. De karakters van beide honden zijn super te noemen, rustige zelfverzekerde honden en zeker niet lui. Of het de juiste keuze is zal de toekomst leren, wij hebben er in elk geval vertrouwen in.

Net voor haar tweede verjaardag werd Bibi in februari 2007 weer loops. Na een progesterontest besloten we op woensdag naar België af te reizen voor haar eerste ontmoeting met Bakgat. Zoals de uitslag van de test al aangaf waren we nog wat te vroeg want Bakgat maakte nog geen aanstalten.
Vrijdagmiddag gingen Luzan, ik en Bibi dus weer terug en dat was goed getimed! Bibi en Bakgat hielden eerst een paringsdans en daarna vond een dekking plaats. Voor de zekerheid zondags nog een keertje terug en ook toen werd er gedekt. Toen begonnen 4 lange weken van wachten.

          

Op de 26e dag na de laatste dekking togen we naar Ell voor een echo, daarop was echter nog weinig te zien. Maar niet getreurd want vanaf de tweede week na de dekking was ik ervan overtuigd dat ze zwanger was. Ze was "anders", ik kan het niet benoemen maar je ziet en merkt het. Op dag 32 nog een keertje terug en er was geen twijfel mogelijk: er zitten puppies in! Aan haar omvang was overigens nog weinig te zien. Helaas ging er iets mis met de communicatie tussen pc en fotocamera, er zijn geen foto's beschikbaar van de echo. Erg jammer.

         

Nadat ik haar een paar dagen niet gezien had en we haar in de vijfde week van de dracht weer zagen, wisten we niet wat er gebeurd was, tjeetje wat is die buik gegroeid. Op vier weken nauwelijks wat te zien en ineens overduidelijk een zwanger buikje. Nog vier weken wachten om te weten hoeveel er geboren zullen worden........

Ongeveer twee weken voor de uitgetelde dag bouwen we de werpkist op in de woonkamer van Wim & Luzan die vanaf dan tot kraamkamer gebombardeerd wordt. Zo kan ze rustig wennen aan haar slaapplaats voor de komende weken. 

         

Ze vindt het meteen prima om de werpkist in te gaan, zeker als Ruud blijft aaien. Vol trots showt ze nog even haar 7-wekenbuik!

8 Weken dragend en alles gaat prima met Bibi, ze eet nog als voorheen (zelfs meer), alleen lange wandelingen hoeft ze niet meer zo nodig. Ze is nog atletisch als altijd en haar buikje staat dan ook strak gespannen. De melkproductie is ook al op gang gekomen. Hieronder een foto van het Paasweekeinde. De buik blijft maar groeien en haar favoriete tijdverdrijf is slapen en geknuffeld worden.

         

De laatste update voordat de bevalling zich (hopelijk snel) aankondigt. Bibi is nu bijna 9 weken dragend en ze begint het zwaar te krijgen. Het ligt niet gemakkelijk meer en opstaan is een onderneming op zich. Gelukkig is ze nog steeds vrolijk en blijft ze goed eten, dat zal haar conditie tijdens en na de bevalling zeker ten goede komen. Haar buik blijft groeien en heeft nu een omvang van ca. 120 cm! 
Het blijft tot het laatst spannend hoeveel het er zullen zijn............... en hoeveel jongens en meisjes..........

         

                                                 

 

Zondag 15 april is het dan zover: ZE ZIJN GEBOREN! 

Bibi heeft gisteren 14 gezonde pups gekregen.Het begon met een hol maken in het enige stukje tuin
wat er bij Luzan en Wim te vinden is. 

Daarna uren en uren van in en uit de kist, weer naar het holletje, en omdat ze zelf niet maar aan haar 
achterkant kon komen vond ze het heerlijk om een nat washandje te likken.    

Nadat ze ons een lange nacht wakker had gehouden omdat de weeën zaterdagmiddag al begonnen waren 
is om 5.45 u het eerste hondje, een reu, geboren.
Aanvankelijk vond ze het maar een “raar dingetje” wat daar krioelde, maar toch wel interessant.

Al gauw diende reu nummer 2 zich aan….

Na nummer 2 was ze ineens een op en top moedertje en hebben we ons geen minuut meer zorgen 
hoeven te maken of ze voorzichtig genoeg zou zijn met haar puppies.

Puffen, puffen en nog eens puffen……….maar ze vond het heerlijk als bij haar in de kist gingen zitten.

Veel pups, maar echt geen kleintjes! In totaal heeft ze 7 kilo pup bij zich gedragen, tel daar 
nog eens wat nageboortes en vruchtwater bij op en de immens dikke buik is verklaard. 
Ze voelt zich waarschijnlijk ineens zo licht al een veertje.  

Huisgenoot Twister vond het allemaal super interessant en heeft alles kunnen volgen vanaf de 
eerste rang achter het raam. Natuurlijk hebben we die er even aan laten snuffelen voor zover dat 
Bibi dat toestond en we zijn ervan overtuigd dat dit de komende tijd geen problemen gaat opleveren.

Soms ging het even wat moeilijker en moesten we er eentje helpen om op deze wereld te komen. 
Na nummer 5 leek het te stagneren en terwijl ik de dierenarts aan de lijn had om te gaan overleggen 
hoe nu verder kreeg ze ineens persweeën. Een doodgeboren pup was de oorzaak en daarna verliep 
alles weer volgens het boekje.

Totaal uitgeput na ruim 2 uur wachten op (dode) pup 6 heeft ze eerst lekker een tukje gedaan.

Daarna was het weer tellen geblazen………5-1……….6-1……….joepie eindelijk weer een teefje…….
6-2…….7-2……….8-2………9-2……… zouden er echt geen teefjes meer komen?……….10-2……….
maar jawel……..10-3 en als toegift buiten op straat bij het uitlaten werd om 18.55 uur het 
laatste teefje geboren……………..10-4….. is de eindstand.

Dus alle wachtenden voor een reutje kunnen we alvast blij maken en als we alles er goed 
doorheen krijgen de komende weken krijgen ook diegenen die al lang wachten op een 
Swarte Tulp teefje over 8 weken hun hondje ophalen.

Natuurlijk hoeft Bibi niet alles alleen te doen en hebben we gisteren de oudste pups al meteen 
geleerd uit het flesje te drinken, zo kunnen we ervoor zorgen dat Bibi ook tijdens het zogen van 
dit grote nest in goede conditie blijft. Want we zijn ervan overtuigd dat de goede conditie (en blijvende eetlust) 
ervoor gezorgd heeft dat Luzan en ik na de bevalling er beroerder uitzagen dan Bibi!

Nadat Bibi en haar pups eerst lekker een paar uur rustig geslapen hadden, hebben we vannacht 
om 12 uur de kist helemaal schoongemaakt en durfden we om 1 uur langzaam aan ons bed te 
gaan denken na 42 uur wakker te zijn geweest………………

Dinsdag 17 april

Wat een gefriemel in die werpkist, mama Bibi moet echt haar best doen om een plaatsje voor 
zichzelf vrij te maken. Ze is een supermoeder en erg bezorgd als 1 van haar kindertjes even mee gaat voor een flesje.

Dinsdagochtend bleek dat het kleinste reutje door Bibi genegeerd werd, ook wij kregen er 
geen melk meer in en helaas is hij ‘s middags doodgegaan. Dat is “moeder natuur”, die ervoor zorgt 
dat een moeder instinctief weet dat een pup niet goed is. Jammer.

    

De andere pups doen het uitstekend en ze zijn al allemaal royaal aangekomen. Ook met 
Bibi’s eetlust is niets mis en ze eet nu 1200 gram ENERGY brokken per dag, met daarbij 
de melk die overblijft na het flessen van de pups. Als we niet opletten wordt ze nog te dik ;-). 

Maandagochtend hebben we alle pups “gemerkt” met een bandje. Die kleine ukkels lijken 
allemaal nog zo op elkaar en met zo’n groot nest willen we toch wel een beetje in de gaten 
houden dat ze allemaal goed aankomen.
Dus de dikkerds af en toe even van moeder af zodat de kleintjes niet weggedrukt worden.

 De blauwe en gele zijn reutjes, die met de rose bandjes zijn de teefjes. Nu nog lichtroze, maar vanaf 
morgen felroze omdat we ze ’s avonds niet goed uit elkaar kunnen houden met de gele.

En zo kan iedereen die wil tussen 18.00 en 20.00 al de pups live bekijken via de webcam:
Luzan eet ondertussen achter de pc om iedereen te woord te staan.

    

Heel druk allemaal, maar werk willen we het niet noemen want het is een voorrecht om voor 
zoiets moois te mogen zorgen!

 Nog even genieten......

      

  Zaterdag 21 april

  Wat groeien ze hard! De grootste zijn al hard op weg naar een kilo........... maar ook de kleinere doen het prima. Jammer genoeg zijn er nog twee
  afgevallen deze week. De reden hebben we niet kunnen vaststellen. We duimen hard dat deze 11 gezond groot mogen worden!

  Bibi vindt het maar wat gemakkelijk dat Luzan meehelpt om haar pups te voeden, zoals je ziet kruipen ze allemaal richting de melkfles!
  Echt nodig is het niet meer meer want Bibi blijft zelf zo goed eten dan het haar goed afgaat.

      

  Ik kan er geen genoeg van krijgen .....................en Luzan ook niet!

       

  Ruud is van de boekhouding als de pups weer gewogen worden. Want we houden natuurlijk nog wel even in de gaten of ze allemaal genoeg 
  kans krijgen aan mama's melkbar. Blijven ze wat achter dan komen de hulptroepen met een flesje.

  Ondertussen beginnen ook de kleuren wat duidelijk te worden variërend van lichtgeel tot donkerrood, 
  allemaal met een zwart snoetje. Bibi's blauw zien we dus niet terug in haar pups. 

       

       

Vrijdag 26 april

Het gaat niet allemaal van een leien dakje en helaas hebben we er nog eentje verloren. Een reutje dat het "niet goed deed" bleek 
ineens een dikke harde buik te hebben en op weg naar de dierenarts is hij overleden. Toch maar besloten om door te rijden en 
dat was maar goed ook. We hebben dit manneke van binnen bekeken en hij bleek gestorven aan een gesprongen blaas (de harde buik). 
Deze verstopping werd veroorzaakt door blaasgruis dat op zijn beurt weer ontstaan is door een foutje van moeder natuur. 
Er was iets mis met de verbinding van de blaas naar de navelstreng.

Ik ben er zelf bijgebleven en het heeft me toch wel rust gegeven dat wij er zelf in elk geval niets aan hadden kunnen doen. 

      

Op deze foto's nog net niet te zien maar de oogjes zijn al bijna allemaal open. We merken ook al duidelijk dat ze beginnen te
reageren op licht en donker en geknuffeld worden vinden ze nu al heerlijk. Gelukkig maar, want dat doen wij het liefste ;-).

    

De overgebleven 10 puppeduppen doen het prima! Mama Bibi vindt het vaak te warm en te druk in de kist maar de tijd die ze 
er in doorbrengt is blijkbaar "quality time" want ze groeien als kool. Nog een weekje en dan kunnen de meesten hun a.s. nieuwe 
huisgenoot live komen bewonderen. Veel kijken al enthousiast dagelijks even mee in de werpkist via de webcam.

 Maandag 7 mei

 Afgelopen weekend was het feest, iedereen die wilde mocht naar de nieuwe huisgenoot komen kijken. De foto's hiervan komen nog,
 maar hier nog even een update van de 3e week van de pups. Voorlopig is het alleen nog slapen, eten, slapen, poepen, eten, slapen........

     

     

 De weegschaal is ondertussen ook wat groter geworden.........

 Ontwormen hoort er ook bij, maar dat is nog eens vies als je alleen nog maar melk gehad hebt!

      

 Als de pups bijna drie weken zijn hebben we ze pap voorgezet, en dat is maar wat gemakkelijk voor ons én moeder.

      

 Ook de woonkamer wordt ondertussen al verkend als ze de kans krijgen.

   

      

   3 Weken oud.....

   En dat betekent dat iedereen mag komen kijken. Voor de rust van Bibi hadden we bezoekuurtjes gepland 
   zodat ze niet de hele dag kraambezoek had. Het was heerlijk weer en de pups konden fijn in hun buitenverblijf,
   er was plaats genoeg voor iedereen om te kijken en te knuffelen.

   Dat buitenverblijf hebben ze uiteraard eerst uitgebreid samen met mams bekeken.

     

   De bezoekers van zaterdag:

      

              

      

  Buddy vindt het allemaal wel best.

  

   En zondag kwam de rest van het kraambezoek

       

       

   Binnenzakken werden gecontroleerd bij het naar huis gaan!

     

   Ook de eigenaren van pa Bakgat kwamen even langs om te kijken, ook die waren vol lof over wat er uit deze
   combinatie geboren is

     

   De nieuwe mand slaapt heerlijk

       
       

   De ronde puppytrog werd te klein voor de tien dikkopjes....

       


    ....en dus krijgen ze vanaf nu allemaal een eigen bakje. Het begon best netjes...........

      

    ..........hier beginnen ze al te draaien en wringen...........

       

    ..................maar al gauw was het een grote puinhoop!

        

     Eindelijk heb ik weer even de tijd gevonden om verder te gaan met het foto-dagboek van de pups. Ik kreeg van zoveel mensen te horen: 
     hij staat nog op 15 mei! Dus bij deze weer een update van de pups. 

     De kleine dames en heren zijn allemaal vrolijke vrijbuiters die bezoek het allerleukst vinden. Dat komt mooi uit want Luzan vindt 
     "veul volluk over de vloer" maar wat gezellig. En wij niet minder! Dus waar we dachten dat de ritjes naar Asten wat minder zouden worden
     is het tegendeel waar.

     30 mei

     Zes weken oud en de dierenarts komt langs om ze te controleren, enten en chippen. Ook gaan ze nog allemaal even op de weegschaal en dan 
     snap je ineens waarom je er geen twee tegelijk meer kunt tillen. Allemaal gezonde pups die over 2 weken naar een nieuw baasje mogen. 
     Die kunnen dan ook niet bijna wachten tot het zover is.

                                              

                                                              tandjes controleren........

           

                                             klieren checken .......................                       even wachten op de chip........

                                  

                                      dametje 3 poseert even.......                                       op de weegschaal

             

                              best koud, dat ding tegen je buik........                            kan ik alvast op de weegschaal?

        3 Juni

     En nu ze geënt en gechipt zijn kan er een volgend stukje socialisatie plaatsvinden: in de auto! Vrijdagavond kregen we weer veel bababoelenbezoek 
     en dat leek ons de ideale gelegenheid om eropuit te gaan met ze. We hadden nu immers genoeg handen, voeten en ogen om 10 ondernemende 
     pups in de gaten te houden. De eerste autorit vonden ze in eerste instantie spannend maar de weg naar huis leverde al geen angstige kopjes
     meer op. Van dit allereerste uitje heb ik nu even geen foto's beschikbaar omdat ik zelf de videocamera in de hand had. 

      Maar twee dagen later zijn we nog eens gegaan en dat leverde de volgende foto's op:

       

                                               Genieten van het zonnetje en heerlijk spelen op het grasveld

         

                                Twee zusjes bestuderen de bloemetjes               en "Garfield" geeft ze water

         

                        en natuurlijk zijn er dan zo kinderen om te spelen                  en schoenen om weg te halen!

   Na 8 weken zijn Loeca, Zita, Indy, Roeboes, Tyson, Bullet, Benz en Blade naar hun nieuwe thuis gegaan. 
   Garfield blijft nog even bij ons.

   
 
  Voor reserveringen graag kontakt opnemen voor het maken van een afspraak.

For reservations please contact us to make an appointment.

Für reserviering bitte nehmen Sie kontakt auf um ein Termin zu verabreden.

    Laatste wijziging: 23-02-2009