Ook over deze combinatie hebben we goed nagedacht. Het is een lijnteelt combinatie omdat de moeder van Akilah een nestzus is van Eppo. Deze hebben beiden al heel wat nakomelingen gebracht en Eppo met diverse bloedlijnen. Er zijn tot op heden geen verborgen fouten aan het licht gekomen dus wij denken dat de goede dingen alleen maar versterkt worden. Helaas zal dat bij gissen blijven want om echt iets te kunnen zien moeten we eigenlijk meer pups kunnen volgen.
Hoewel we vanaf dag 1 het gevoel hadden dat ze dragend was werd dat niet bevestigd bij de echo. Daar "rommelde" wel wat maar we moesten er vanuit gaan dat het niet gelukt was. Een heel aantal mensen hebben we dus teleur moeten stellen, maar ons zelf toch wel het meest. Het leuke is dat de mensen nog steeds geduld hebben en willen wachten op een swart-tulpje. Toch bleven we altijd het gevoel houden dat er wat gaande was en lieten we een paar dagen voor de uitgerekende dag een röntgenfoto maken: 1 hele pup zat er in!

Een beetje verwennen mag als je dragend bent.

   

Hartstikke blij natuurlijk, maar meteen rees het volgende probleem want onze dierenarts had al eens uitgelegd dat bij honden die meestal grote nesten hebben, een heel klein nest de bevalling niet of nauwelijks op gang komt. En daarbij zou het wel eens een grote kunnen zijn. We besloten 64 dagen te wachten en als het dan niet zelf was gekomen zouden we een keizersnede te laten doen. Toen dinsdagochtend nog alles rustig was met Akilah zijn we naar Ell gereden en rond 11 uur haalde Dré Koolen een gezond teefje uit Akkies buik. 

   

   

Uiteraard was Akilah erg onwennig maar ze liet onder begeleiding de pup wel drinken, door de narcose was ze zelf nog suf en durfden we het niet aan om ze er al bij te laten liggen. Maar na anderhalve dag was Akilah op en top moedertje en hebben we er geen omkijken meer naar. Je kunt je voorstellen dat ze groeit als kool nu ze de hele dag kan kiezen waar ze zal gaan drinken!

    

    

    

Een paar dagen oud en dan al een kilo wegen....... tja dan ben je niet klein meer!

    

 

Gewoon een mooi plaatje van Akilah:

We waren aan het twijfelen of een teefje door wilden houden omdat er dat bij Bibi niet in zat. Maar het overlijden 
van Phleurtje heeft de doorslag én de naam gegeven: Belle-Fleur houden we!
Waarschijnlijk bij een gastgezin maar dat zien we tegen die tijd wel.

Na een dag of 10 was Akilah ineens heel ziek en bleek ze een melkklierontsteking (mastitis) te hebben. Jeetje, 
wat kunnen ze daar ziek van worden binnen een paar uur tijd. Meteen medicijnen natuurlijk en de ontstoken tepel 
steeds "leegmelken". Ondanks dat het toch gruwelijk pijn moet doen bleef Akilah lief voor haar pup en liet ze goed
drinken, je snapt dat Belle-Fleur deze tepel steeds oversloeg....... 

Niet voor een zwakke maag:

   

Een weekje later wat de ontsteking nog niet weg (de koorts natuurlijk wel) en net toen we besloten een sterkere
anti-biotica te gaan geven, sprong de ontsteking open op twee plaatsen. Niet leuk in eerste instantie maar voor
Akilah was daarmee het ergste leed geleden! Ondertussen is ze weer helemaal de oude.

   

Haar reuze-baby heeft ondertussen de oogjes open en zet de eerste stapjes buiten de kist. Gelukkig wil moeder niets
liever dan bij haar zijn dus hoeven we ons nog geen zorgen te maken over het alleen zijn, zonder broers en zussen.

  

Belle-Fleur doet het goed! Bijvoeren is natuurlijk nog niet aan de orde, maar nu ze wat actiever wordt is ze niet echt
veel zwaarder als leeftijdgenootjes bij andere fokkers hebben we onlangs gezien.

  

De allereerste keer naar buiten. Samen met mama is dat helemaal niet eng.

      

Wat een scheetje...........

Gelukkig hebben we al een leuke familie gevonden waar Belle-Fleur gaat wonen, anders kon ik zeker geen afstand doen van haar na 8 weken! Ze zal daar snel wennen aan haar nieuwe naam: Inja. Hopelijk groeit ze uit tot wat haar genen beloven. Wat we nu zien is in elk geval super.

Ze is nu zes weken en krijgt haar eerste enting en de micro-chip. Heel spannend voor het eerst (bewust) mee in de auto.

Na deze enting hebben we de Makosi-sisters opgehaald. Twee boerboelpups die op 1 dag na even oud zijn als Belle. Van Marice mochten we deze dames "lenen" om ook Belle een goede socialisatieperiode vanuit het nest mee te geven. Als je alleen bent en niets te spelen, stoeien en delen hebt met broers en zussen is het ineens best wel wennen! Maar ze vond het heerlijk en ook voor ons natuurlijk een grote zorg minder. Marice bedankt!

  

Hé, hallo................wie zijn jullie?

  

Op ontdekkingsreis achter de laarzenstandaard   ......................wat zouden ze daar nu geroken hebben!

  

Ook het eten met zijn drietjes was geen probleem...........de twee zusjes waren snellere eters, maar Belle liet het niet afpakken!

  

Kennismaken met Garfield                                                               Drie attente staartjes

  

Wat zie ik daar...................                                                                     ...........Waar, wij zien niets meer?!?

  

Duur speelgoed is niet nodig: Wat een pret met een lege petfles........

  

  

En nu ga ik even onderuit want vanaf woensdag 15 augustus ga ik de boel onveilig maken in Reuver bij Frans, Annette, Anouk, Timo, Renee, Stan, Byoux en Baloo.

 

 

 

 

 

Swarte Tulp BelleFleur Inja