Voor Gretchen Selma - Jilly voor vrienden en bekenden - hoefden we niet ver of lang te zoeken naar een geschikte partner, die hebben we nl zelf! Qua type en bouw zijn het twee honden die prima bij elkaar passen, of de genen dat ook doen zal moeten blijken. In theorie zou dat wel moeten, maar hoe vaak is al gebleken dat de praktijk anders uitpakt? Alleen de kleur van de pups zal geen grote verrassingen opleveren verwachten we.

In juni is ze gedekt. Al snel merkten we een verandering in haar gedrag. Jilly is een zeer actieve hond die het liefst de hele dag loopt, maar ineens is ze een stuk rustiger, ook haar eetlust laat te wensen over en moeten we van alles verzinnen om haar aan het eten te houden. 

Tijdens een wandeling heeft ze nog energie voor tien en wil niets liever dan stoeien met Eppo.

Op 11 juli togen we naar Ell voor een echo. En zoals je hieronder kunt zien is ze dragend!

De komende weken zullen we jullie op de hoogte houden van haar buik-ontwikkelingen.

Op 5 weken valt er nog niet niet zoveel te zien. Het buiklijntje zakt wat en de tepels zwellen op.

Maar met 6 weken begint het ineens een indrukwekkend buikje te worden. Ze eet ondertussen heel goed.

Aan het voer voor de pups wordt reeds gewerkt, getuige het melkfabriekje.......

Met die hitte is een verkoelende duik in de vijver heerlijk. Zeven weken onderweg........

Buikje groeit gestaag door, al 8 weken nu. Nadat de buik te dik geworden is voor haar gebruikelijke 
verblijf (ze paste niet meer in het nachthok) is Jilly verhuisd naar haar nieuwe onderkomen.

Joepie...........op 11 augustus zijn er 8 reutjes en 3 teefjes geboren!

Het rommelde al een paar dagen in haar buik want ze was met tijden erg onrustig. Zondag overdag vermoedden we al dat het niet lang meer kon duren. Uiteraard hielden we haar de hele dag in de gaten en om 22.00 uur hebben we ons geïnstalleerd naast de werpkist. Een boek, borreltje en chips bij de hand want het kon wel eens een lange nacht gaan worden........
Toch ging het sneller dan verwacht want om klokslag 12 uur werd het eerste reutje geboren!
Meteen deed Jilly alles wat een goede moeder betaamt, maar kreeg nauwelijks de kans om het goed te doen want ze kwamen in sneltreinvaart, om half 2 waren er al vijf pups. Droogwrijven hebben we haar dus maar even mee geholpen. Gelukkig ging het daarna in een iets normaler tempo met ongeveer een uurtje ertussen. Om 6 uur is nummer 11 geboren. Ze was nog niet klaar, dat kon je duidelijk zien. Om half 8 weer flinke persweeën maar het lukte niet, ook met hulp kregen we het samen niet voor elkaar. Terwijl ik de dierenarts aan de lijn had en Ruud de auto aan het klaarzetten was kwam toch ineens nummer 12 ter wereld. Helaas was deze reu al dood en dat is waarschijnlijk meteen de reden waarom het zo moeizaam ging. Toch zei ons gevoel dat er nóg wat zat..................ook dat duurde weer lang en ging moeizaam. Gelukkig nog wel via de natuurlijke weg, maar ook dit reutje kwam levenloos ter wereld.

Wat een energie krijg je van zoveel moois! Dat is maar goed ook want tijd (en zin) om te slapen was er maandagnacht pas weer. We hebben heerlijk geslapen en Jilly is een lieve zorgzame moeder. Een hele geruststelling.

Van deze hele nacht zijn natuurlijk foto's gemaakt, helaas is er iets mis met de kaart en wachten we in spanning af of we er de foto's nog af krijgen.

De volgende foto zijn van maandag overdag, een mooi uniform van kleur nest. Gele met mooie maskertjes en af en toe een wit teentje. Gelukkig hebben we wel weer iets "raars", alles meteen normaal is natuurlijk ook teveel gevraagd ;-). Eén reutje is geboren met een kort staartje! Hij is nagekeken door de dierenarts en omdat het puntje een beetje raar staat heeft waarschijnlijk de navelstreng erom heen gezeten zodat het staartje niet volgroeid is.

Een paar dagen verder gaat (bijna) alles goed. Helaas is er nog een teefje afgevallen, ze groeide vanaf dag 1 al niet dus waarschijnlijk was er van binnen iets mis. De rest groeit als kool en Jilly zorgt voorzichtig en zorgzaam voor haar kroost, ook de kist houdt ze brandschoon en dat valt niet mee met 10 poepende en piesende hummeltjes.

Nog even genieten.......

Dit is vast leuker dan met poppen spelen...............levende knuffelbeestjes! Ik kreeg hulp met 
de fles geven van 4 meiden en ook dit van mama Jilly weer allemaal prima.

Toen werd het tijd om zélf te leren eten en dat is toch altijd een feest................vooral voor ons ;-).
Eerst nog even voorzichtig

Dan komen de eersten op gang en zit een andere het nog even af te kijken

Joehoe, slapers in de hoek! En al gauw proefden ze allemaal wat er in dat schaaltje zat.

Als ik nu jou schoonlik.......................doe jij mij dan?

Nog meer spannends als je drie weken oud bent: naar buiten!
Lekker in het zonnetje nog dicht bij mama kruipen.

Mama geniet duidelijk van de buitenlucht.............en niet alleen mama......

Een paar dagen later zijn ze al een stuk vrijer

Tijd voor een eigen bakje

En dan nu alle kanjers op een rijtje!
(22 september, 6 weken oud)

"Kom jongens, we gaan buiten eten en spelen!"

Niets leuker dan 10 enthousiaste pupjes achter je aan op weg naar het nieuwe buitenverblijft. 
Nu kunnen ze naar hartelust rennen en stoeien en kunnen we ze van uit de keukenraam in 
de gaten houden.

Op 6 weken kregen ze hun eerste enting en micro-chip van de dierenarts. Helaas hadden we 
handen te kort om daar foto's van te maken. 

Maar een paar dagen daarna mochten ze wel allemaal mee voor hun eerste auto-ritje naar een 
mooi groot terrein waar veel te zien, te horen en te spelen was voor de kleine mannen.

Natuurlijk ook water meegenomen want het was warm die midddag en jawel allemaal 
tegelijk proberen te drinken ......

Gelukkig zijn ze al net te groot om ongezien in de fietstas te pakken ;-)

In het weekend van Werelddierendag zijn Doc, Dirk, Duke, Dagobert (Duckie), Dr. Pepper, 
Dax, Dagonet Askari, Dorus, Duke I naar hun nieuwe baasjes gegaan. Donald blijft nog even hier.